"…Πᾶσαν ὸμορφιά, Πατρίδα, ἐσύ τὴν ἔχεις"

Κ. Παλαμᾶς

ΓIΑΤΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΩ

Να παρατηρείς τη λεπτομέρεια μέσα στην ολότητα, να ξεχωρίζεις τη γοητεία μέσα στην ασχήμια, να προτιμάς την ομορφιά από τη χρησιμότητα, τη χάρη από την αποτελεσματικότητα. Γι' αυτό...

ΦωτοΓραφίζω για να κρατήσω τις ομορφιές σου δίπλα στην καρδιά μου για πάντα!

Mεγαλώνω και ξεχνάω… θέλω κάπου να μένει αποτυπωμένη η θύμηση κάθε στιγμής. Γι’ αυτό φωτοΓραφίζω. Γιατί δεν θέλω να ξεχνάω εικόνες και στιγμιότυπα της ζωής.

ΦωτοΓραφίζω για να αποτυπώσω τη στιγμή, να σταματήσω στιγμιαία το χρόνο και να τον μεταφέρω σε μια διαφορετική στιγμή της αιωνιότητας!

ΦωτοΓραφίζω για να επιμηκύνω τον χρόνο!



Κερύνεια, η γενέθλια πόλις

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2008

'Ομορφη Θεσσαλονίκη, 2008

25η Μάρτη του Σωτηρίου έτους 2008 και …πεταγόμαστε στη Θεσσαλλλλονίκη, μιας και ο καιρός ενδείκνυται, για ένα καφέ και λλίγο ουζάκι. Ο δρόμος άδειος, το ταξιδάκι ευχάριστο, αλλά φτάνουμε στον Λευκό Πύργο, ακριβώς την ώρα που τελειώνει η παρέλλλαση. Με αρκετή υπομονή, σταθμεύω στον ιδιωτικό χώρο στάθμευσης στη ΧΑΝΘ, με χρέωση 4,5 € την πρώτη ώρα και 3 € η επόμενη (ναι σε λλέω, δε με πιστεύεις)!!
Πρώτη στάση, καφές στον ανακαινισμένο πύργο του ΟΤΕ, στο χώρο της Διεθνούς Έκθεσης (1,5 ώρα η πλήρης περιστροφή και 6 € ο capoutsino, παρακαλώ). Η θέα μας αποζημιώνει -κι ας κοστίζει λίγο παραπάνω. Στη συνέχεια περίπατος σε σχεδόν άδειους δρόμους, στην πλατεία Ε. Βενιζέλου (εκεί είδα πάρα πολλούς ομογενείς κυρίως, καθώς επίσης και επι-παγκάκια τραπουλοπαίγνια), στην Αριστοτέλους, γύρω από την -κλειστή- αγορά και η κατάληξη σ’ ένα στενό δρομάκι με περίεργους τύπους πάνω στα περβάζια -ψαράδες, μουσικάντηδες, αρλεκίνους, χορεύτριες, αθλητές. Τα μαγαζάκια που τους φιλοξενούν, ουζερί. Τα πετύχαμε, αλλά γεμάτα όλα. Τραπεζάκι έξω και …ουζάκι. Οι μεζέδες πάνε κι έρχονται. Τιμούμε την επέτειο …παραδοσιακά. Η οδός Καρίπη μας/σας περιμένει. Το Μέλαθρον του Ούζου μας/σας περιμένει (για την ακρίβεια, από το 1933 …περιμένει).
Το απόγευμα κατηφορίζουμε στο λλιμάνι, Kitchen bar το όνομά του φιλόξενου χώρου μέσα στο λιμάνι, για καφέ, πάστα, παγωτό. Ωραίο περιβάλλλον. Πλήρες, νεανικός ο πληθυσμός. Εμείς -οι γνωστοί σας, από προηγούμενες αναρτήσεις, άγνωστοι- ανεβάζουμε λλίγο το μέσο όρο ηλικίας του μαγαζιού. Ωραία μουσική, απέραντος ο χώρος στάθμευσης (ναι σε λλέω, μέσα στο λλιμάνι βρίσκεται).
Βραδιάζει και αναχωρούμε από τη Συμπρωτεύουσα …γεμάτοι (αλήθεια, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τη λέμε συμπρωτεύουσα).
άποψη από τον Πύργο του ΟΤΕ
η πλατεία Βενιζέλου


στην πλατεία Βενιζέλου

τα περιστέρια ξαποσταίνουν και ξανά προς τους αιθέρας πετούν



άδειοι οι δρόμοι, πού πήγαν όλοι;



κατηφορίζοντας ...στην Αριστοτέλους που περνάς... (αναγνωρίστε τους ...γνωστούς άγνωστους;)



η αψίδα -όχι του Θριάμβου- της αγοράς

από το εσωτερικό της κλειστής αγοράς


ο περίεργος τύπος που σας έλλεγα στην περίφημη οδό...

οι μυστήριοι τύποι ανεβασμένοι στα περιβάζια μας περιμένουν





μια όμορφη ...έγχρωμη γωνιά δίπλα στα ουζερί



το Kitchen bar στο λιμάνι

2 σχόλια:

cook είπε...

τη λατρευω τη Θεσ/νικη...ερωτας με την πρωτη ματια...τώρα να μπορουσα,θα εφευγα για εκει...εγώ μια 100% νοτια,απο την μεσσηνια...:)

phlou...flis είπε...

@cook: ναι, έχει μια άλη χάρη, είναι και κόσμος της ωραίος...